"صلوات بر حضرت زهراء سلام الله علیها"

رَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ علیه وَآلِه:

یا فاطِمَۀُ، مَنْ صَلَّی عَلَیکِ غَفَرَ اللهُ لَه وَألْحَقَهُ بِی حَیْثُ کُنْتُ مِن الجَنَّۀِ.

ای فاطمه، هر که بر تو صلوات فرستد خداوند او را می‌بخشد و در هر جایی از بهشت که من باشم او را به من ملحق خواهد کرد.

سفینۀ البحار6: 370، میزان الحکمۀ2: 1197 .

«اللهم صل على فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها والسر المستودع فیها بعدد ما احاط به علمک.» 

"عافیت به برکت صلوات"



رسول اکرم (ص):

مَنْ صَلَّی عَلَیَّ مَرَّۀً فَتَحَ اللهُ عَلیهِ باباً مِن العافِیَۀِ.


هر که یک مرتبه بر من صلوات فرستد، حق‌تعالی دری از سلامتی و عافیت [دین و دنیا] را بر وی بگشاید.


جامع الأخبار: 153، بحار الأنوار91: 63، مستدرک وسائل الشیعۀ5: 333، جامع أحادیث الشیعۀ15 :474، میزان الحکمۀ3: 2022 

"ألّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ"

قالَ عبیدُ الله بنُ عَبدُ اللهِ الدِّهقانُ، دَخَلْتُ عَلی أبی الحَسَنِ الرِّضا علیه السلام فقالَ لِی:

ما مَعنی قُولِهِ ]وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی[؟ قُلْتُ: کُلَّما ذَکَرَ اسمَ رَبِّهِ قامَ فَصَلَّی، فَقالَ لِی: لَقَدْ کَلَّفَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ هذا شَطَطاً، فَقُلْتُ: جُعِلْتُ فِداکَ، فَکَیفَ هُو؟ فَقالَ: کُلَّما ذَکَرَ اسْمِ رَبِّهِ، صَلَّی عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ.

عبید الله بن عبد الله دهقان گوید: خدمت حضرت رضا علیه السلام رسیدم، حضرت از معنی آیه"وَ ذَکَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّی" پرسیدند؟ گفتم: یعنی: هرگاه خدای متعال را بخاطر آورد، برخاست و نماز خوانَد. حضرت فرمودند: در این صورت حق‌تعالی بنده‌اش را به سختی انداخته است. عرض کردم: فدای شما شوم، پس معنی این آیه چیست؟ حضرت فرمودند: هرگاه خدای متعال را یاد کند، بر محمد و آل محمد علیهم السلام صلوات فرستد.


أصول کافی2: 494، تفسیر الصافی 5 :318، تفسیر الأصفی2: 1434، وسائل الشیعۀ7: 201، تفسیر نورالثقلین5: 556، جامع أحادیث الشیعۀ15 :491 .

"اثر صلوات با اخلاص"

قال الصّادقُ عليه السَّلام:

مَنْ صَلَّي عَلي النَّبيِّ وَآلِه مَرَّةً واحِدَةً بِنِيَّةٍ وَ إخْلاصٍ مِنْ قَلبِهِ قَضَي اللهُ لَه مائَةَ حاجَةٍ؛ منها ثلاثونَ للدُّنيا وَسَبْعُونَ للآخِرَةِ .

كسی كه يك مرتبه با نيّت [پاك و پسنديده] و با اخلاص کامل صلوات بر پيامبر و خاندان گراميشان بفرستد، خداي متعال یک‌صد حاجت او را برآورده مي‌كند: سي حاجت از حوائج دنيا، و هفتاد حاجت از حوائج آخرتش را.


الدعوات: 89، بحارالأنوار91: 70، مستدرك وسائل الشيعه5: 331

"صلوات هنگام بوئیدن گُلهای معطر"



عَنْ مالِک [بن أعیُن] الجُهَنِی، ناوَلْتُ أبا عَبدِاللهِ شِیئاً مِن الرَّیاحِینِ فَأخَذَهُ وَشَمَّهُ وَ وَضَعَهُ عَلی عَینَیهِ، ثُمَّ قالَ:
مَنْ تَناوَلَ رَیحانَۀً فَشَمَّها وَوَضَعَها عَلی عَینَیهِ ثُمَّ قالَ: "ألّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ " لَمْ تَقَعْ علی الأرضِ حَتیّّ یُغْفرَ لَه

مالک (بن أعین) جُهَنِی می‌گوید:

گلی را به حضرت صادق علیه السلام تقدیم کردم. حضرت آن را گرفته، بوئیدند و بر دیدگانشان نهادند، آن‌ گاه فرمودند: هر گاه کسی گُلی را بگیرد و آن را ببوید و بر چشمانش بنهد و بگوید: "ألّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ" پیش از آن که آن گل را بر زمین قرار گیرد، گناهانش آمرزیده می‌شود.


أمالی (صدوق رحمه الله) 338، روضۀ الواعظین: 337، مکارم الأخلاق: 41، وسائل الشیعۀ2: 171، غایۀ المرام3: 257، بحار الأنوار92: 347، جامع أحادیث الشیعۀ16: 661، مستدرک سفینۀ البحار10: 379 .

اللهم صَلَّی عَلی مُحمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّد

قالَ الصَّادقُ علیه السلام:

یا إسحاقَ بنَ فَرُّوخَ مَنْ صَلَّی عَلی مُحمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ عَشَرَاً صَلَّی اللهُ علیهِ وَمَلائِکَتُهُ مِائَۀَ مَرَّۀٍ، وَمَنْ صَلَّی عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ مائۀَ مَرَّۀٍ صَلَّی اللهُ عَلیهِ وَمَلائِکَتُهُ ألفاً، أمَا تَسْمَعُ قُولَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ "هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا"[1].


هر که ده مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات فرستد، حق‌تعالی و ملائکه یک‌صد مرتبه بر او صلوات می‌فرستند، و هر که صد مرتبه بر محمد و آل محمد صلوات فرستد، خدا و فرشتگانش هزار بار بر او صلوات می‌فرستند، آیا نشنیده‌ای این آیه شریفه را که می‌گوید " او كسى است كه بر شما درود و رحمت مى‏فرستد، و فرشتگان او نيز براى شما تقاضاى رحمت مى‏كنند تا شما را از تاريكى به روشنى برد، و او نسبت به مؤمنین بسیار مهربان است".

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى[2].

و یاد کرد نام پروردگار خویش را و به عبادت پرداخت.


1- أصول کافی2: 493 ، تفسیر الصّافی4: 194، تفسیر الأصفی2 :996، وسائل الشیعۀ7: 200، جامع أحادیث الشیعۀ15: 469، غایۀ المرام3: 255، تفسیر نورالثقلین4: 288، ریاض السالکین1: 425 .

2- سوره أعلی: 15

"صلوات سبب یادآوری"

الحَسنِ بنِ عَلیٍّ (ع):

إنَّ قَلبَ الرَّجُلِ فِی حُقٍَّ وَ عَلی الحُقِّ طَبَقٌ، فَإنْ صَلَّی الرَّجُلُ عِندَ ذلکَ عَلی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحمَّدٍ صَلاۀً تامَّۀً اِنْکَشَفَ ذلکَ الطَّبَقُ عَنْ ذلِکَ الحُقِّ فَأضاءَ القَلْبُ وَذَکَرَ الرَّجُلُ ما کانَ نَسِیَ، وَإنْ هُوَ لَمْ یُصَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَآلِ مُحمَّدٍ أو نَقَصَ مِن الصَّلاۀِ عَلَیهِم إنْطَبَقَ ذلکَ الطَّبَقُ عَلَی ذلکَ الحُقِّ فأظْلَمَ القَلْبُ وَنَسِیَ ما کانَ ذَکَرَهُ.

قلب انسان درون حفره و ظرفی است و بر روی آن پرده و سرپوشی می‌باشد، هرگاه که شخصی بر محمّد و آل محمّد صلوات تام و کاملی فرستد، آن پرده کنار رفته و قلب وی روشن میگردد و شخص آن چه را که فراموش کرده است را به خاطر می‌آورد. امّا اگر وی صلوات نفرستد و یا صلواتِ ناقص بفرستد، آن سرپوش بر رویِ قلبش باقی مانده و قلب وی تاریک می‌ماند و آن چیزی را که در خاطر داشته است را فراموش می‌کند.


الإمامه و التبصرۀ: 107، الغیبۀ(نعمانی):67، کمال الدین: 314، علل الشرایع1: 97، عیون أخبار الرضا2: 68، دلائل الإمامه: 175، إعلام الوری2: 192، الإحتجاج 1: 397، وسائل الشیعه7: 199، بحار الانوار36: 419، 58: 37، 91: 51، نور الثقلین1: 828، إلزام الناصب1: 192، جامع الأحادیث15: 490


ألّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد

امام صادق علیه السلام:
الصَّلاۀُ علی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ فِیما بَینَ الظُّهرِ وَالعَصْرِ تَعْدِلُ سَبعیِنَ رکعۀً (حِجَّۀً)


فرستادن صلوات بین نماز ظهر و عصر برابر است با هفتاد رکعت نماز مستحبی(و یا هفتاد حج).


مستطرفات السرائر:577، وسائل الشیعۀ7 :400، بحارالأنوار83: 75 ، 87: 94، جامع أحادیث الشیعۀ5: 379 ، 6: 137 ، مستدرک سفینۀ البحار6: 365